تبلیغات
بـــرو بچـــه های پیله - تماشاچی
 
بـــرو بچـــه های پیله
درباره وبلاگ


گاهی حرف هایی هست که فکر می کنیم مخاطبی براش وجود نداره . یا نمی دونیم مخاطب این حرفا کیا هستن؟

اینجا را انتخاب کردم تا به قول دوستان بحرفم و سکوت سنگینی که سالها بر زندگیم سایه افکنده را بشکنم .
اینجا مامنی است برای گفتن حرفایی که به خاطر مصلحت ها و همرنگی با جماعت در نهانخانه دلم پنهان کرده ام...


مدیر وبلاگ : پروانه
نویسندگان
سه شنبه 14 مرداد 1393 :: نویسنده : پروانه

او:  سلام ...پسر شما هم اینجاست.

من:  نه ...پسر من كلاس دیگه ای میره. چون اونجا حوصلم سر میره میام اینجا...از تماشای والیبال بیشتر لذت می برم.

با لهجه كاشانی و با اشتیاق فراوون در حالیكه چشم از پسرش برنمی داشت گفت. پسر من 19 سالشه ...سربازه...یه هفته ای هست كه ندیدمش. اومده تهران...برای اینكه ببینمش اومدم اینجا. ببین اون پسرمه...

خانمی كه هیچی از والیبال نمی دونست. حتی نمی دونست پسرش تو لیگ برتر هست یا دسته یك...فقط اومده بود پسرش رو تشویق كنه. همه بچه های تیم می شناختنش و براش دست تكون میدادند...

................................................................................................................................................................................

... بعد از سه سال، آموزش و پرورش تصمیم می گیره تا دوباره مسابقات كشوری دانش آموزی رو اجرا كنه. تهران علیرغم امكانات و تجهیزاتی كه داره همیشه آخرین تیمی هست كه برای این مسابقات آماده میشه...

سالن مملو از جمعیت مادرانی است كه در اكیپ های سه نفره و چهار نفره در جایگاه تماشاچی ها نشسن و هر كدام انتظار دارن دخترشون برای تیم تهران انتخاب بشه. یكی از مادرا كه خوش صحبت هست و به قول معروف مویی تو این سالن ها سفید كرده مثل یه كارشناس خبره درباره همه بچه ها نظر میده. منم مثل همیشه ساكت و نظاره گر تلاش بچه ها برای ماندن در تیم تهران هستم.

رقابت بین بچه ها و مادرا برای ماندن، تجربه جالبیه. و حسی خوبی داره . حسی كه تا چند ساعت آدم رو شارژ نگه میداره. نشستن در جایگاه تماشاچی‌ها و تماشای بازی بچه ها لذتی داره كه همه مادرا فارغ از همه گرفتاری‌ها و مسئولیت‌ها ساعت‌ها میشینند و آرزوهای كودكانه خود را در به ثمر نشستن امید بچه هایشان جستجو می كنن.

نیازی نیست كه همه تماشاچی‌ها كارشناس و كاربلد والیبال باشند. حتی نیازی نیست كه بدونند نحوه امتیازگیری در والیبال چطوریه؟ كافی است عاشق باشی. قلبت بتپه برای دیدن چهره شاد فرزندی كه بعد از گرفتن امتیاز فریاد میزنه یا بعد از پیروزی احساس غرور میكنه و جرات پیدا میكنه كه شكست های ورزشی رو با شكست های زندگی مقایسه كنه و یاد می گیره كه بعد از هر شكستی یه پیروزی شیرین وجود داره...هیجان تماشای مسابقه‌ای كه آخرش برد و یا باخت تیم محبوبت هست بهترین تفریح و سرگرمی برات میشه كه گاهی از مسئولیت های دیگرت غافل میشی. بعد كه به خودت میای میبینی ای دل غافل چقدر كاره نیمه تمام داری...

اشكالی نداره ...ارزشش رو داره ... 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 7 آبان 1393 01:02 ق.ظ
پروانه :"این هفته مادری دیدم كه تازه همسرش فوت كرده بود و مربیان و بچه های تیم برای تسلی خاطر دوستشان مجبورش كردند دوباره برگرده سر تمرین و مسابقه و اردو ...
مادر با دلی شكسته و چهره ای غمگین با تمام وجود به تماشای بازی دخترش نشست و گاهی از خود بیخود می شد و دست و هورا می كشید..."

زندگی = زنده ای
" زنده ایم شکر" ضرب المثلی ست که حتما شنیده اید و این یعنی راضیم به رضای تو و گفت و شنودی که در عالم آفرینش جاری است!
پروانه سلام دوست عزیز
ممنون از حضورتان و ...خدا رو شکر
سه شنبه 6 آبان 1393 01:43 ق.ظ
بعضی کارها روح زندگی اند اینقدر تمانتد که نیمه ها رو هم تموم می کنند! واین یعنی ارزش !
پروانه این هفته مادری دیدم كه تازه همسرش فوت كرده بود و مربیان و بچه های تیم برای تسلی خاطر دوستشان مجبورش كردند دوباره برگرده سر تمرین و مسابقه و اردو ...
مادر با دلی شكسته و چهره ای غمگین با تمام وجود به تماشای بازی دخترش نشست و گاهی از خود بیخود می شد و دست و هورا می كشید...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.