تبلیغات
بـــرو بچـــه های پیله - نوشتن را انتخاب كردم تا...
 
بـــرو بچـــه های پیله
درباره وبلاگ


گاهی حرف هایی هست که فکر می کنیم مخاطبی براش وجود نداره . یا نمی دونیم مخاطب این حرفا کیا هستن؟

اینجا را انتخاب کردم تا به قول دوستان بحرفم و سکوت سنگینی که سالها بر زندگیم سایه افکنده را بشکنم .
اینجا مامنی است برای گفتن حرفایی که به خاطر مصلحت ها و همرنگی با جماعت در نهانخانه دلم پنهان کرده ام...


مدیر وبلاگ : پروانه
نویسندگان
چهارشنبه 10 دی 1393 :: نویسنده : پروانه

اصولا من احساسم قوی تر از عقلم هست. یعنی واكنش های احساسی و عكس العمل های رفتاریم زودتر از قضاوت های منطقی و عقلی ام هست.گاهی اوقات از یه چیزی دلخورم. یا دوست ندارم با شخص خاصی روبرو بشم. یا چیزی منو آزار میده اما نمیدونم این دلخوری یا ناراحتی و یا این وضعیت از كجا نشات گرفته؟ مدتها با خودم كلنجار میرم كه چرا من اینطوری شدم؟ چرا این حس بهم دست داده ...تازه عقلم شروع میكنه به كنتور انداختن...بعدبرای خودش صغری و كبری می چینه ...و به یه  نتیجه ای میرسه...اعتراف می كنم بیشتر موقعها عقلم عقیم مانده...

گاهی اوقات فكر می كنم باید یه حركتی انجام بدم. فكر می كنم باید تغییری رو برای فرار از این وضعیت انجام بدهم. و بازهم اعتراف میكنم كه این احساس و این نیروی درونم هست كه پیشقدم میشه و منتظر نتیجه های منطقی و دستورات عقلی نمی مونه. یه نیروی تدافعی یا یه نیرویی كه من رو به حركت سوق میده تا در برابر این بن بست ها مقاومت كنم. در طول زندگیم بارها شاهد فعال شدن این نیرو بوده ام. این نیرو در همه ما وجود داره و ما رو به سمتی سوق میده كه از وقایع و اتفاقات كمتر آسیب ببینیم. این نیرو مثل پادزهری است كه در مقابل ویروس واكنش نشان میده. اینجور موقع ها دست به كارهایی می زنیم كه از شرایط فعلی گذر كنیم.

فكر كردم چند دوره آموزشی ثبت نام كنم تا از این روزمرگی و یا از بن بست فعلی خلاص شوم و یه جورایی سرگرم شوم. یا سعی كردم شخصیت یا چهره دیگه ای از خودم رو معرفی كنم. البته این تصمیم مربوط به سالها پیش هست. اما انگار این چند ماه اخیر سفرای من به گذشته بیشتر شده و در این دو سه ماه وبلاگم فعال تر شده...حتما دنبال چیزی می گردم كه منو آروم كنه... مگر از چی دلخورم؟ .......از اداره و روابط انسانی حاكم بر آن؟ از سیاست سیاستمداران؟ از وضعیت اقتصادی؟ از جامعه ؟ خانواده؟ از چی؟...همه موارد؟ كدام پررنگ تر بوده؟ .........

و بازهم نوشتن را انتخاب كردم اما از دنیای مجازی دیگر و از محیطی بزرگتر به اینجا كوچ كردم. دنیایی كه دوستان واقعی در قالب نام های مجازی مجموعه نابی از نویسندگان با ذوق و اهل فكر و اندیشه در كنار هم قرار داده بود تا آن ها هم مثل من دنبال حقیقتی باشند كه در دنیای واقعی در روابط خشك و رسمی مدفون شده بود...بعد از چهار سال ، هر کدامشان حیاط خلوت و گوشه ای را با نام وبلاگ برای خودشان انتخاب كردند تا .............

من اینجا را انتخاب كردم ...شاید راحت تر بنویسم ...دلنوشته، خاطره ، شعر ... هر چی كه احساس منو بیان میكنه و به من آرامش میده ....حتی این نوشته طولانی ...





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
یکشنبه 14 دی 1393 11:57 ب.ظ
سلام

با احترام به این احساس ناب

دراندرون من خسته دل ندانم کیست
که من خموشم واو در فغان و درغوغاست

موفق باشی بانو پروانه بزرگوار

پروانه ممنون از بزرگواری و حضورتان
یکشنبه 14 دی 1393 09:54 ب.ظ
خیلی خوبه که با نوشتن آروم میشید ...

این خودش یه غنیمته ... :)

...
پروانه سلام
در حال حاضر پادزهر من نوشتنه و داره خوب جواب میده. خدا رو شکر
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.