تبلیغات
بـــرو بچـــه های پیله - نمی دونم چه حسی است؟
 
بـــرو بچـــه های پیله
درباره وبلاگ


گاهی حرف هایی هست که فکر می کنیم مخاطبی براش وجود نداره . یا نمی دونیم مخاطب این حرفا کیا هستن؟

اینجا را انتخاب کردم تا به قول دوستان بحرفم و سکوت سنگینی که سالها بر زندگیم سایه افکنده را بشکنم .
اینجا مامنی است برای گفتن حرفایی که به خاطر مصلحت ها و همرنگی با جماعت در نهانخانه دلم پنهان کرده ام...


مدیر وبلاگ : پروانه
نویسندگان
پنجشنبه 29 خرداد 1393 :: نویسنده : پروانه
دل شوره های عجیب و غریب....
بیدار شدن های نیمه شب  ....
آه های پی درپی...
یا حول و لا قوة الی بالله گفتن ها . . .
حس عجیبی است...
شاید حس مادرانه باشد، حسی که با دعا و نجوا هماهنگ شده و از اعماق قلب سرچشمه گرفته و با ریزش اشک فوران می شود حسی است که با گذر زمان عمیقتر می شود
عشقی است که شعله ورتر می شود
عشقی که می آموزد سکوت کند و خاموش باشد
و
نظاره گر تبلور جدیدی از دوران کودکیش باشد...
یا
آرزوهایی است که در افکار نوجوانی فرزندان مهجور مانده است
 
و...
 
دعایی است که "خدایا عاقبت به خیرشان کن"




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 6 آبان 1393 01:25 ق.ظ
مادر خودِ دعاست.
گفت حتی اگر رنگ نفرین به خود بگیرد در راه صعود دعا می شود!

گفتم مانند آفریدگار ؟! که دنیا را با نیرنگ و نفرین و فریب و... آفرید؟!

گفت آفرید تا در سراشیبی سقوط سربلندی صعود را ببینی!
پروانه درود بر شما
سراشیبی سقوط و انشاءالله سربلندی صعود...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.