تبلیغات
بـــرو بچـــه های پیله - مطالب ابر شبكه های اجتماعی
 
بـــرو بچـــه های پیله
درباره وبلاگ


گاهی حرف هایی هست که فکر می کنیم مخاطبی براش وجود نداره . یا نمی دونیم مخاطب این حرفا کیا هستن؟

اینجا را انتخاب کردم تا به قول دوستان بحرفم و سکوت سنگینی که سالها بر زندگیم سایه افکنده را بشکنم .
اینجا مامنی است برای گفتن حرفایی که به خاطر مصلحت ها و همرنگی با جماعت در نهانخانه دلم پنهان کرده ام...


مدیر وبلاگ : پروانه
نویسندگان
چهارشنبه 19 شهریور 1393 :: نویسنده : پروانه

در بین پیام ها و طنزهایی كه در شبكه های اجتماعی مجازی ردوبدل میشه میتوان بر حسب موضوعات آن ها رو طبقه بندی كرد. جوك ها و لطیفه های خاص قشر نوجوانان و خاص بزرگسالان و یا پیام ها با محوریت سیاسی، اجتماعی، ادبی، شوخی با ملیت ها و تیكه های دینی و مذهبی...

به نظر من پیام هایی كه با مضمون مشترك در  محیط های مجازی به صورت جوك و لطیفه ردوبدل میشه رو میشه در یه سیر تاریخی تحلیل و تفسیرش كرد. حتما یادتون هست كه در انتخابات 88، 90% پیام ها رنگ و بوی سیاسی داشت و به جرات میتونم بگم كه بیشترین آمار این شوخی ها متوجه شخص رئیس جمهور و آقای جنتی بود.دو سال بعد از انتخابات،  پیام های سیاسی كم شد و پیام های ادبی و شوخی با نوشته های بزرگان سیاسی و ادبی ما زیاد شد. و به یاد دارید كه این موج شوخی با نوشته های دكتر شریعتی و حسین پناهی و دیگر بزرگان ادبی و ملی ما بود؟ در گذشته هر پیام طنزی كه منتسب به دكتر شریعتی برام می اومد برآشفته میشدم و به طرف مقابل  میفهموندم  كه خوشم نیومده و من به دكتر ارادت خاصی دارم...

 الان پیامهایی مد شده كه یه جورایی رفتارهای امام خمینی و تیكه كلامهای ایشون رو به طنز و سرگرمی تبدیل كردند...و اخیرا پیام هایی رو می بینم كه به مناسبت تولد شخصیت های دینی ،  این بزرگان رو هم در طیف سرگرمی ها قراردادند و ... در آینده نزدیك خواهیم دید كه دیگر هیچ حساسیت و تعصبی نسبت به شخصیت های ملی و دینی ما وجود نخواهد داشت چون همه چی با رنگ و لعاب شوخی و طنز آمیخته شده ... 

با گسترش شبكه های مجازی، قوه تخیل و طنز كاربران شكوفا شده و هر سوژه ای  كه در ایران و جهان مطرح هست رو به سرعت به جوك ها و پیام های شیرین و تلخ طنز تبدیل میكنن و به قولی موجبات خنده و گریه ما رو فراهم میكنن.

به نظر من باید هر چیزی چارچوب داشته باشه حتی شوخی ها و طنزها... گاهی احساس وظیفه می كنم و میخوام یه موضعی برای شوخی با شخصیت های دینی داشته باشم اما نمی دونم چه كار كنم؟

میخوام قوه تخیل و طنزم رو فعال كنم و كمپینی برای حمایت از شخصیت های ملی و دینی مان ایجاد كنم.

اما نمیدانم چه نمادی انتخاب كنم؟ این نماد باید خیلی خاص و ملی باشه...نه مثل عریان شدن خانم های اروپایی، نه مثل سطل آب یخ...نه رنگ سبز و نارنجی...نه یه موضع شعارگونه ی تند كه به شكست بیانجامد

نمیدونم اصلا نیازی به كمپین هست؟ اصلا نیازی به نیروی بازدارنده و به قولی ترمز دستی و كنترل فرمون هست تا این ماشین دهكده جهانی كه با سرعت زیاد در حال عبور از فرهنگ ها و نابود كردن قومیت و ملیت هاست رو هدایت كنه؟ الان كنترل دست كی هست؟ یعنی خودماشین داره حركت میكنه یا دستی بر دستهاست؟

اگر گذری بر این وبلاگ و موضوع داشتید نظر شما كمك خواهد كرد تا به یك جمع بندی برسیم. 



نوع مطلب :
برچسب ها : شبكه های اجتماعی، كمپین یا كارزار،
لینک های مرتبط : كارزار یا كمپین، شبكه های اجتماعی،